«Ανοίγει η πλατφόρμα για τα ΑΦΜ», ο πρώτος τίτλος είδησης που διάβασα σήμερα σε ενημερωτική ιστοσελίδα. Φυσικά, αναφέρομαι στην πλατφόρμα gov.gr wallet, όπου πλέον κάθε πολίτης θα μπορεί να αποθηκεύσει και να χρησιμοποιεί εντός συνόρων την ταυτότητα και το δίπλωμα του.

Ψηφιακά, χωρίς καθυστερήσεις και με μεγάλη ευκολία. Όπως ακριβώς, δηλαδή, πρέπει να «συμπεριφέρεται» ο Δημόσιος Τομέας, οικοδομώντας μια εύρωστη σχέση κράτους-πολίτη.

Πέρα, όμως, από αυτό, η πρόοδος που έχει σημειωθεί στο ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους, έχει καταστήσει απτές μεγάλες αλλαγές στη ζωή μας που πριν ακόμα και λίγα χρόνια έμοιαζαν «όνειρο απατηλό».

Πρώτον, η δημιουργία του gov.gr που ταυτίστηκε με την αύξηση των διαθέσιμων ψηφιακών υπηρεσιών για τον πολίτη από 501 σε 1.400, στην αύξηση των ψηφιακών συναλλαγών από 8,8 εκ. το 2018 σε 567 εκ. το 2021, αλλά και την αποφυγή περίπου 60 ουρών σε δημόσια υπηρεσία για κάθε ένα πολίτη ξεχωριστά.

Δεύτερον, η άρτια πλατφόρμα και ο εθνικός σχεδιασμός για τον εμβολιασμό, που οδήγησε στην πραγματοποίηση 21.248.000 περίπου εμβολιασμών, εκ των οποίων οι 7.923.000 αφορούν τουλάχιστον 1 δόση, οι 7.633.000 αφορούν ολοκληρωμένο εμβολιασμό, καθώς και έχουν ολοκληρωθεί 6.267.000 εμβολιασμοί με αναμνηστική δόση.

Τρίτον, οι πλατφόρμες που ανέπτυξαν οι επιμέρους υπηρεσίες για τη διευκόλυνση του πολίτη, όπως το myADDE.gr ή το application.migration.gov.gr, όπου ο ενδιαφερόμενος μπορεί να πραγματοποιήσει τις συναλλαγές του με την εφορία εύκολα και γρήγορα ή και αντίστοιχα να υποβάλει και να ενημερωθεί για την εξέλιξη του αιτήματος κτήσης άδειας παραμονής. Μπορεί με κάποιες υπηρεσίες να μην είμαστε εξοικειωμένοι. Ωστόσο, αυτό δε μειώνει την αξία της ψηφιοποίησης του ακόμα και αν είναι αόρατη για το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού πληθυσμού, όπως λ.χ. στην περίπτωση του myConsulLive.gov.gr και την εύρεση στην πλατφόρμα ολοένα και περισσότερων προξενικών αρχών.

Τέταρτον, η εξέλιξη του δικτύου τηλεπικοινωνιών, η αναβάθμιση στο φάσμα του 5G, οι οπτικές ίνες σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, είναι βαθιές τομές που κατέστησαν την Ελλάδα ελκυστικό προορισμό για υποψήφιους επενδυτές, αλλά και για τη νέα τάξη εργαζομένων που αποκαλούνται ψηφιακοί νομάδες. Πολλοί από αυτούς ψήφισαν την Ελλάδα και πολλοί ακόμα αναμένεται να το κάνουν.

Είναι εύληπτη, λοιπόν, η αλλαγή στην καθημερινότητα και τη ζωή μας, με αποδείξεις, πράγματα και ονόματα. Όπως πρέπει να είναι εύληπτο και το που οφείλεται αυτή η αλλαγή στη λειτουργία του κράτους, αλλά και σε ποια πολιτική πρέπει να πιστωθούν αυτά τα άλματα. Στον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη και στην ομάδα του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που εργάζονται άοκνα, από την πρώτη στιγμή, για αυτό το αποτέλεσμα.

Σήμερα, μπορούμε να ατενίζουμε με αισιοδοξία το μέλλον του κράτους μας, κοιτώντας ως διαρκή υπενθύμιση το παρελθόν, αλλά και κρατώντας το παρόν ως ευοίωνη ένδειξη. Ένα μέλλον που εντοπίζεται σε ένα ψηφιακό πλαίσιο με ακόμα περισσότερη άνεση για τον πολίτη και τις συναλλαγές του με το Δημόσιο τομέα.

Σε αυτό το μέλλον δεν χωρούν η τεχνοφοβία και ο λαϊκισμός ορισμένων που επιμένουν να οραματίζονται τη χώρα μας πάνω σε βράχια. Αντιθέτως, χωρούν όλοι όσοι δε φοβούνται να συγκριθούν με την υπόλοιπη Ευρώπη πλέον, να επιμορφωθούν πάνω στο νέο ψηφιακό τρόπο ζωής και να συνδιαμορφώσουν τις διαρθρωτικές αλλαγές που θέλουν να δουν.

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, πέρα από ανείπωτο πόνο και θλίψη για τις αποτρόπαιες εικόνες που καταφθάνουν καθημερινά, εισήγαγε στην ελληνική κοινωνία και μια νέα οικονομική πραγματικότητα.

Μια πραγματικότητα που συνδυάζεται με τις ανατιμήσεις βασικών αγαθών και την ακρίβεια των τελευταίων ημερών, καθώς και τα νέα δεδομένα στα καύσιμα και την ενέργεια. Η Ελλάδα επωμίζεται ένα ειδικό βάρος, διαρκώς αυξανόμενο λόγω της παγκόσμιας αβεβαιότητας που προκαλεί ο πόλεμος.

Με μια Κυβέρνηση που δεν μένει αδρανής και δεν περιμένει στωικά τις εξελίξεις. Αντίθετα, σχεδιάζει και λειτουργεί προληπτικά για το μέλλον, ενισχύοντας από την πρώτη στιγμή το εισόδημα των Ελλήνων πολιτών και προωθώντας μέτρα ανακούφισης για τα ελληνικά νοικοκυριά.

Τα μέτρα αυτά εκτείνονται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, κατόπιν και της πρότασης του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, να τεθεί πλαφόν στη χονδρική αγορά φυσικού αερίου, προκειμένου να χτιστεί ένα διακρατικό τείχος άμυνας στα παιχνίδια της διεθνούς κερδοσκοπίας και να διασφαλιστούν χαμηλότερες τιμές. Άλλωστε, τα μέτρα που έχει λάβει η Ελλάδα αποτελούν ουσιαστική παρέμβαση στις αγορές ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου και υπερβαίνουν τα 3,5 δισ. ευρώ έως τώρα, συνυπολογίζοντας τις εκπτώσεις ύψους 800 εκατ. ευρώ που έχει προσφέρει η ΔΕΗ. Είναι τα σημαντικότερα μέτρα στην Ευρώπη, λαμβάνοντας υπόψη τα οικονομικά μεγέθη της Ελλάδας συγκριτικά με τα υπόλοιπα κράτη – μέλη.

Αλλά και σε εθνικό επίπεδο, θωρακίζοντας τη χώρα απέναντι στο κίνδυνο μιας επισιτιστικής κρίσης, καθώς και προασπίζοντας τον αγροτικό κόσμο από τα απόνερα της κρίσης στην Ουκρανία. Είναι, άλλωστε, πολύ σημαντικό να μην αποδιαρθρωθούν οι εφοδιαστικές αλυσίδες και να συνεχίσει η αφθονία στην αγορά σε αγαθά που έχουν απόλυτη ανάγκη οι καταναλωτές. Μη ξεχνάμε πως πλησιάζει και το πασχαλινό τραπέζι, όπου επιτήδειοι θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευθούν τη συγκυρία. Η προτεραιότητα είναι οι Έλληνες πολίτες και η Κυβέρνηση πρέπει να υψώσει μια ασπίδα προστασίας σε κάθε περίπτωση.

Παράλληλα, η χώρα μας έχει εξασφαλίσει την ενεργειακή αυτονομία της χάρη στον τερματικό σταθμό υποδοχής υγροποιημένου φυσικού αερίου, αλλά και της δημιουργίας ενός δεύτερου σταθμού το FSRU στην Αλεξανδρούπολη. Τον Ιανουάριο, καλύφθηκε το 47% της εγχώριας ζήτησης με LNG από τη Ρεβυθούσα, 20% μέσω του αγωγού TAP. Το ρωσικό αέριο, που διαχρονικά αποτελούσε το μεγαλύτερο ποσοστό στο μείγμα του φυσικού αερίου που εισάγει η χώρα, υποχώρησε για πρώτη φορά στο 33%.

Μέχρι στιγμής, αντιμετωπίζει -με επιτυχείς παρεμβάσεις- το κύμα ανατιμήσεων και το αυξανόμενο ενεργειακό κόστος. Αξιοποιεί το δημοσιονομικό περιθώριο με σύνεση και εφαρμόζει μέτρα που είχαν ως αφετηρία το 2021 και συνεχίζονται. Το συνολικό ύψος του νέου πακέτου ανέρχεται στα 1,1 δισ. ευρώ, και στα 1,7 δισ. ευρώ μαζί με άλλα μέτρα που έχουν ανακοινωθεί και υλοποιούνται, ανεβάζοντας τα μέτρα στήριξης που έχουν ανακοινωθεί -έως τώρα έναντι των ανατιμήσεων- για σπίτια και επιχειρήσεις στα 3,7 δισ. ευρώ. Ενδεικτικά, θέλω να σας αναφέρω ότι η μέση μηνιαία ενίσχυση στους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος για ένα μέσο νοικοκυριό που καταναλώνει μέχρι 300 KWh/μήνα αυξάνεται από 40 ευρώ τον Μάρτιο σε 72 ευρώ τον Απρίλιο, ποσοστό αύξησης 80%.

Είναι μια κρίση που πρέπει να περάσουμε οι Έλληνες ενωμένοι και χωρίς να παρασυρθούμε από τις γνωστές λαϊκίστικες φωνές του κ. Τσίπρα και των συντρόφων του. Σήμερα, τον βλέπουμε να πετάει λάσπη στον ανεμιστήρα και να κάνει αντιπολίτευση με ψευδή στοιχεία και ταχυδακτυλουργικά κόλπα. Ακολουθεί, δηλαδή, για ακόμη μια φορά, την τακτική που τον ταύτισε με την λέξη kolotoumba στο διεθνές λεξιλόγιο.

Οι πολίτες έχουν προχωρήσει μπροστά και γνωρίζουν πότε πρέπει να κλείνουν τα αυτιά της σε όψιμους δημαγωγούς. Είναι, άλλωστε, γνωστός ο ΣΥΡΙΖΑ για το πως επενδύει στις κρίσεις και περιμένει να αποκομίσει πολιτικά οφέλη. Εκμεταλλεύεται το λαϊκό αίσθημα και εξυπηρετεί τις πολιτικές του επιδιώξεις.

Σήμερα, έχει αρχίσει ξανά να μοιράζει λεφτά που δεν υπάρχουν. Η Κυβέρνηση δεν πρέπει να παρασυρθεί σε αυτό το γαϊτανάκι παροχών. Οφείλει να διαχειριστεί την κρίση ορθολογικά και μεθοδικά, όπως και κάνει. Γιατί, καιροφυλακτεί ο κίνδυνος με μια υπέρ του δέοντος αντίδραση, να προκληθεί μια νέα κρίση.

Και μόνο, με αυτόν τον τρόπο, θα διατηρήσει την εμπιστοσύνη της ελληνικής κοινωνίας. Δείχνοντας του, παράλληλα, ότι το παραμύθι του κ. Τσίπρα και αυτή τη φορά δεν έχει «δράκο».

Θα συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για όλα αυτά που μας κάνουν και στα μάτια άλλων δυναμικές, αυτόφωτες και μαχητικές γυναίκες

8 Μαρτίου 2022 «έκλεισε» 47 χρόνια ζωής μία από τις σημαντικότερες και επιδραστικότερες παγκόσμιες ημέρες στο ετήσιο ημερολόγιο. Η Ημέρα της Γυναίκας υιοθετήθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 1975, αφού προηγήθηκε ο σταδιακός εορτασμός και ενσωμάτωση της σε κράτη, όπου οι αγώνες του κινήματος για τα δικαιώματα των γυναικών ευοδώνονταν.

Μια μέρα που αναδεικνύει και αποτίνει φόρο τιμής στους πολλαπλούς ρόλους που καλούνται οι γυναίκες να διαδραματίσουν σε διαφορετικές χρονικές περιόδους της ζωής τους. Το ρόλο της αδελφής, της συζύγου, της μητέρας, τη στιγμή που πρέπει να ανταποκριθούν και σε ακαδημαϊκές και επαγγελματικές υποχρεώσεις. Μέσα σε όλο αυτόν τον πολύπλευρο αγώνα της καθημερινότητας, δυστυχώς οι γυναίκες έχουν να αντιμετωπίσουν και να υπερφαλαγγίσουν συγκεκριμένα στεγανά και μέχρι πρότινος άβατα στην ελληνική κοινωνία. Να ξεπεράσουν στερεοτυπικές αντιλήψεις και να παρεισφρήσουν σε χώρους εργασίας που φάνταζαν κάποτε απαγορευτικοί.

Μια μέρα που ρίχνει φως σε όλες αυτές τις ιστορίες γυναικών που υπέστησαν κακοποιητικές συμπεριφορές και βίωσαν την απαξίωση και την αδικία. Μια μέρα που δίνει ελπίδα σε γυναίκες που πολεμούν ή συμπαραστέκονται σε παιδιά και συζύγους στο μέτωπο του πολέμου. Και αναφέρομαι, φυσικά, στην φρίκη του πολέμου και τις εικόνες που βλέπουμε καθημερινά από την Ουκρανία.

Αλλά και μια μέρα που είναι αφιερωμένη σε γυναίκες που βεβηλώθηκε το σώμα τους από κάποιον ισχυρό και «μάτσο». Από κάποιον που επέβαλε τις απόψεις και τις διαθέσεις του με τη δύναμη του. Και κάπως έτσι η αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος βρέθηκε να ωχριά μπροστά στον ετσιθελισμό του. Σε χώρους μάλιστα που έπρεπε να προάγουν, ακριβώς, τα αντίθετα πρότυπα. Στον αθλητισμό, σε σχολεία και σε άλλους φορείς κοινωνικοποίησης. Σε χώρους, δηλαδή, που μετετράπησαν σε εφιάλτες για γυναίκες, αντί να αποτελούν καταφύγια για την προσωπικότητα και τα όνειρα τους.

Για όλες αυτές τις γυναίκες, είναι αυτή η μέρα. Όχι, όμως, μόνο αυτή η μέρα, αλλά και οι υπόλοιπες 364 του έτους. Σε αυτές θέλουν την ίδια συμπαράσταση και προσοχή οι γυναίκες. Δεν είναι εκθέματα ούτε αποθανούσες για να χρειάζονται μια μέρα μνήμης. Χρειάζονται ειλικρινή στήριξη και κυρίως σεβασμό σε όλες τις εκφάνσεις του δημόσιου και ιδιωτικού βίου.

Αναφορικά με την εμπλοκή τους στα κοινά, όμως, δεν απαιτούν τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από την ισότιμη παρουσία και την ανεμπόδιστη συμμετοχικότητα στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Επειδή, όμως, τα γεγονότα έχουν τη σημασία τους και φανερώνουν το ποιος πραγματικά έχει πασχίσει για τα γυναικεία δικαιώματα στην Ελλάδα, είναι απαραίτητη μια μικρή κοινοβουλευτική αναδρομή.

Γιατί, στην Ελλάδα η Κεντροδεξιά παράταξη έχει κάνει πολλά για τις γυναίκες χωρίς προσχήματα και προφάσεις. Και κυρίως χωρίς να χρησιμοποιεί τις γυναίκες ως παραπέτασμα ψευτο-προοδευτισμού, όποτε και για όσο την βολεύει.

Ειδικότερα, το 1957 εκλέγεται με τον Ελληνικό Συναγερμό και πρόγονο της ΕΡΕ η πρώτη Ελληνίδα Βουλευτής, Ελένη Σκούρα. Κατόπιν, ο αρχηγός της ΕΡΕ, Κωνσταντίνος Καραμανλής, ορίζει ως υπουργό Κοινωνικής Πρόνοιας, την Λίνα Τσαλδάρη και ταράζει τα μέχρι τότε ανδροκρατούμενα «νερά» του ελληνικού πολιτικού κόσμου. Εν συνεχεία, η Νέα Δημοκρατία προτείνει και εκλέγει την πρώτη γυναίκα Πρόεδρο Βουλής το 2004, την Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη. Πριν 2 χρόνια, ο αρχηγός της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης, προτείνει για το ύπατο αξίωμα της ΠτΔ, την Κατερίνα Σακελλαροπούλου. Στο πρόσωπο της πρώτης γυναίκας Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας αντανακλώνται όλοι οι εκείνοι οι συμβολισμοί που με κάνουν σήμερα, να αισθάνομαι υπερήφανη.

Και αυτά είναι τα όσα έχουν γράψει τα βιβλία της ιστορίας. Ευτυχώς, πυροτεχνήματα λόγου από άλλες πολιτικές δυνάμεις δεν καταγράφηκαν. Αυτό, όμως, που έχει καταγραφεί στη συνείδηση του ελληνικού λαού, είναι η απόσταση λόγου και έργων που παραδοσιακά ενδημεί στα κόμματα της Αριστεράς.

Σήμερα, έχουν γίνει σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση της ισότητας. Υπάρχουν, όμως και πολλά ακόμα να γίνουν. Προσωπικά, πιστεύω πως η πολιτική ισότητα θα επιτευχθεί, όταν εκλείψουν οι ποσοστώσεις οριστικά. Όταν, δηλαδή, δε χρειάζεται ο νομοθέτης να ορίζει το πόσες γυναίκες θα πρέπει να απαρτίζουν το εθνικό μας Κοινοβούλιο.

Μέχρι τότε, θα συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για όλα αυτά που μας κάνουν και στα μάτια άλλων δυναμικές, αυτόφωτες και μαχητικές γυναίκες. Με την ευχή να μην περάσουν πολλά ακόμη έτη…